Język pruski

W tym poście nauczę was podstawowych pruskich zwrotów i wyrażeń, które powinniście znać. Na początek przedstawię wam powitania i pożegnania. POWITANIA I POŻEGNANIA Gdy witamy się rano albo przed południem, używamy zwrotu kaīls ankstāinai ( dzień dobry ). Znaczy ono dosłownie witaj rankiem . Z kolei gdy spotykamy się po południu, mówimy labban dēinan ( dzień dobry ). Wieczorem witamy się słowami labban bītan ( dobry wieczór ). Żegnając się możemy powiedzieć sandēi (znaczy to  do widzenia ; jest to skrót od wyrażenia sen Dēiwan  → z Bogiem ) lub labban naktin ( dobranoc ). Nieformalnie można powiedzieć kaīls ( cześć ) i ērdiw ( pa, do zobaczenia ; jest to skrót od wyrażenia er dīwan widāsnan  → dosł.  do szybkiego zobaczenia ). MAGICZNE SŁOWA W języku polskim mamy ich trzy, ale w pruskim sprawa jest nieco bardziej złożona. Kiedy prosimy, mówimy madli ( proszę ), a kiedy dziękujemy używamy zwrotu dīnkun ( dziękuję ). Jeśli chodzi o sytuację, w której przepraszam...

W dzisiejszym poście przedstawię wam pruski akcent i dyftongi, które szczerze mówiąc mogą być wyzwaniem dla uczącego się. Otóż i pruski akcent, i pruskie dyftongi nie są wymawiane na sposób podobny do polskiego, a różnice wyjaśniam wam poniżej. AKCENT W przeciwieństwie do języka polskiego, gdzie akcent jest stały, w języku pruskim akcent może padać na dowolną sylabę. Od razu uspokajam was, że pruski akcent jest uwzględniony w pisowni: sylaby w których występują krótkie samogłoski ( a , e , i , o , u ) są akcentowane wtedy, kiedy występuje za nimi podwojona litera, np. w wyrazie meddin /ˈmʲædin/ akcentowana jest sylaba me . Trzeba również wiedzieć, że podwojonej litery nie wymawia się jako podwójnej głoski, czyli mówimy [miadin] zamiast [miaddin]. Zapis za pomocą podwojonej litery występuje tylko w sylabach otwartych (zakończonych na samogłoskę), a akcentu na sylabach zamkniętych (zakończonych na spółgłoskę) nie oznaczamy w pisowni. Jednak dla ułatwienia w niektórych słowach w słownik...

W tym poście przybliżę wam pruską wymowę, która dla polskiego mówcy ogólnie powinna nie być bardzo trudna, ale w tym języku jest kilka głosek i zjawisk fonetycznych, z którymi osoba polskojęzyczna może mieć niestety problem. Aby niczym was na początku nie zrazić, zacznijmy od spółgłosek: B, C, D, F, G, J, K, M, N, P, R, S, T, Z Tu bardzo dobra wiadomość: litery te są wymawiane identycznie jak w języku polskim. H Ta głoska jest wymawiana podobnie jak niemieckie /h/ , lecz z powodu tego, że litera h nie występuje w rodzimych pruskich słowach, może być wymawiana jak polskie /x/ jak np. w wyrazie hamak . L Litera l to interesujący przypadek, ponieważ może być wymawiana na trzy sposoby: jak polska głoska /l/ , jak litewska głoska /ɫ/ lub miękko jako głoska /lʲ/ . Wybór, której głoski używać, należy do uczącego się. W Litera w w przeciwieństwie do języka polskiego czy litewskiego nie jest wymawiana jako /v/ , tylko jako głoska pomiędzy /w/ i /v/ , czyli /ʋ/ . Wymawia się ją układając w...